Гепатиттер

Астана қ. Гепатологиялық орталығы

Гепатологиялық орталық ұжымы:

Гепатологиялық орталық басшысы – медицина ғылымдар докторы, гастроэнтеролог, гепатолог, жоғары дәрежелі дәрігер, Астана қ. Денсаулық сақтау басқармасының штаттан тыс бас гастроэнтерологы Венера Саметовна Рахметова

Жоғары дәрежелі инфекционист дәрігер - Тимченко Ирина Валентиновна

Бірінші дәрежелі инфекционист дәрігер - Симонавичиене Ольга Ивановна

Бірінші дәрежелі инфекционист дәрігер - Шамсивалиева Кунсулу Аманжоловна

Екінші дәрежелі инфекционист дәрігер - Оразбаева Аида Бекайдаровна

Гастроэнтеролог дәрігер-Байниязова Шаризада Керимбетовна

Гастроэнтеролог дәрігер, педиатр Абильтаева Галия Муратовна

Инфекционист дәрігер, педиатр Жолбарисова Айнур Кайратбековна

 

Байланыс телефоны:

51-88-24 – тіркеу бөлімі

51-88-64 – басшы Рахметова Венера Саметовна

49-71-57 – дәрігерлер кабинеті

Гепатологиялық орталық құрылымы:

Ересектер бөлімі (инфекционист және гастроэнтеролог дәрігерлері);

Балалар бөлімі (врач инфекционист дәрігері және гастроэнтеролог кеңесші);

Бауыры ауыратын емделушілер үшін тіркеу бөлімі;

Күндізгі стационар

Ультрадыбыстық визуализация кабинеті

Гепатологиялық орталықтың миссиясы: өмірлік сапаны жақсарту үшін халықаралық стандарттар бойынша бауыры ауыратын емделушілерге мамандандырылған медициналық көмек көрсету

 

Гепатологиялық орталықтың атқаратын функциялары:

СГ балалар және ересектерді диспансерлік есепке алу

  • Бауырда вирусы бар емделушілерге вирусқа қарсы терапия көрсетуді анықтау
  • В және С вирусты созылмалы гепатиттерді емдеудің күту парағын қалыптастыру
  • ВҚТ алу үшін рецепттер көшірмесі
  • вирусқа қарсы терапияны өткізу
  • зертханалық көрсеткіштер мониторингі
  • ВҚТ көтере алуды бағалау
  • ВҚТ тиімділігін бағалау
  • бауырды трансплантациялау үшін көрсеткіштерді анықтау
  • денсаулық сақтау ұйымдарына кеңес беру көмегі

Көрсетілетін медициналық көмек түрлері

  • Диагностикалық-кеңес беру
  • Стационармен алмастыру
 

Астана қаласының Денсаулық сақтау басқармасы 2012ж.17.02 №92 «Гепатит вирусы бар емделушілерге медициналық көмек көрсету ережелері» бұйрығына сәйкес вирусқа қарсы терапияны ұсыну бойынша балалар және ересектерге комиссия құрамын бекітті.

Қаланың гепатологиялық балалар және ересектер қызметінің комиссия құрамында:

  • Мемлекеттік денсаулық сақтау басқармасы жергілікті орган басшысының орынбасары (төраға);
  • Мемлекеттік денсаулық сақтау басқармасы жергілікті органына жетекшілік етуші маман (жетекшілік етуші мамандар);
  • медициналық және фармацевтік қызметтің бақылау комитеті аумақтық департаментінің маманы;
  • бас штаттан тыс гастроэнтеролог (гепатолог);
  • бас штаттан тыс инфекционист;
  • гепатологиялық орталықтың басшысы;
  • вирусқа қарсы терапияға емделушіні бағыттаушы және көрсеткіштерді анықтаушы «гастроэнтерология» немесе «инфекциялық аурулар» мамандығы бойынша дәрігер

2013 жылдан бастап Гепатологиялық орталықта бауыр ауруының диагностикасы, диспансерлік есепте тұрған СГВ ауыратын емделушілердің бауыр фиброзының кезеңін анықтау үшін ультрадыбыстық визуализация кабинеті ашылды.

Аппараттар:

  • инвазивтісіз бауыр фиброзын анықтау үшін «FibroScan 502» аппараты (бауыр эластографиясы)
  • Ультрадыбыстық сканирлеу «LOGIQ C5 Premium» аппараты

Гепатологиялық орталықтың күндізгі стационары

Стационар орнын алмастыратын көмек көрсету үшін орталықта күндізгі стационар ұйымдастырылды.

Құру туралы бұйрықтар:

  • Астана қаласының Денсаулық сақтау басқармасы 30.11.10 №983 «Гепатологиялық орталық құру туралы» бұйрық
  • ШҚЖ «№4 ҚЕ» МКК 19.04.12 № 97-0 «Гепатологиялық орталықтың күндізгі стационарын құру туралы»

Күндізгі стационардың функциялары

  • патологиялық үрдісі белсенді емделушілерге патогенетикалық және симптоматикалық терапияны қолдану
  • вирусқа қарсы терапия жасауда қосымша әсерін түзеу
  • емделушіге  вирусқа қарсы бірінші инъекцияны егу кезіндегі препараттарға төзімділігін бағалау

 

Бауыр обырын ерте анықтау скринингі

Гепатологиялық орталықта 2013 жылдың наурызынан бастап бауыр циррозы бар емделушілерге 08.01.2013 №8 «Өңеш, асқазан, бауыр және пилот аймақтарындағы еркектік безі обырын ерте анықтауға скринингті ұйымдастыру және өткізу басшылығы» бұйрығы негізінде бауыр обырын ерте анықтау скринингі жүргізіледі.

Қосымша орталықта бауыр трансплантациясынан кейін емделушілерге кеңестер беріледі

Гепатологиялық орталығы:

  • гепатит В және С тіркеу және есепке алу жүйесін жақсарту бойынша Астана қаласы ҚР ДМ мемлекеттік санитарлық-эпидемиологиялық бақылау комитет департаментінің жұмыс тобының құрамына енеді;
  • вирусты гепатиттер профилактикасы бойынша медицина қызметкерлері үшін СӨС орталығының семинарына қатысады;
  • инфекция жұқтырған емделушілерді анықтау бойынша ҚР ДМ ғылыми-өндірістік трансфузиология орталығымен өзара әрекеттеседі;

«Астана Медицина университеті» АБ гастроэнтерологияның таңдаулы мәселелерімен гепатология және терапия курсымен гастроэнтерология кафедрасының дәрігерлерді жетілдіру факультетінің базасы болып табылады.

Бауыр вирусымен ауыратын емделушінің маршруты
(17.02.2012ж., №92 «Вирустық гепатиттермен ауыратын науқастарды емдеу және тексеру ережелері» бұйрық)

Емделушілер үшін ақпарат

Гепатологиялық орталыққа бірінші рет келгенде В және С гепатиттеріне арналған ИФА, ПЦР дұрыс нәтижелерімен жергілікті емхана инфекционист немесе гастроэнтеролог дәрігерінің берген жолдамасы болу керек.

 

Информация о вирусных гепатитах

Вирусный гепатит В (ВГВ) — вирусное заболевание, возбудителем которого является вирус гепатита В. Вирус отличается чрезвычайно высокой устойчивостью к различным физическим и химическим факторам: низким и высоким температурам (в том числе кипячению), многократному замораживанию и оттаиванию, длительному воздействию кислой среды. Во внешней среде при комнатной температуре вирус гепатита В может сохраняться до нескольких недель: даже в засохшем и незаметном пятне крови, на лезвии бритвы, конце иглы. Заражение происходит естественным (половой, вертикальный, бытовой) и искусственным (парентеральным) путями. Вирус присутствует в крови и различных биологических жидкостях — слюне, моче, сперме, влагалищном секрете, менструальной крови и др. Вследствие атаки собственными иммунными агентами, происходит гибель зараженных гепатоцитов. Массивная гибель гепатоцитов приводит к нарушению функций печени, прежде всего детоксикационной, в меньшей степени — синтетической.

Существуют острые и хронические формы ВГВ.

Для профилактики заражения широко применяется вакцинация. Рутинная вакцинация принята практически во всех странах мира. Для вакцинации обычно используется вакцина против вируса гепатита В. Вакцина от гепатита В защищает и от гепатита дельта (D), поскольку вирус гепатита D не способен размножаться без вируса гепатита В.

Вирусный гепатит дельта (ВГD ) - острая или хроническая вирусная инфекция из условной группы трансфузионных гепатитов, характеризующаяся поражением печени и протекающая в виде коинфекции или суперинфекции на фоне вирусного гепатита В. Синоним - дельта-гепатит.

Возбудитель - дефектный РНК-геномный вирус «блуждающего» рода Deltavirus, выделяемый только от пациентов, инфицированных вирусным гепатитом В. К вирусному гепатиту D восприимчивы все лица, больные вирусным гепатитом D или являющиеся носителями вирусного гепатита В. Наиболее вероятно развитие вирусного гепатита D у хронических носителей HBsAg. Действия, направленные на профилактику вирусного гепатита В, предупреждают заражение и вирусным гепатитом D. Вакцинация групп риска против вирусного гепатита В в равной мере является профилактической мерой и для вирусного гепатита D. Среди лиц с хронической ВГВ инфекцией крайне важно соблюдение условий, направленных на недопущение заражения вирусным гепатитом D.

Вирусный гепатит С (ВГС) это - инфекционное заболевание, которое

возникает в результате инфицирования вирусом гепатита С и приводит к повреждению клеток печени различной степени тяжести, кроме того, возможны внепеченочные проявления ВГС, которые, порой, долго и безуспешно пытались лечить ранее.

Существуют острые и хронические формы ВГС. Около 85% острых ВГС хронизируются с различной скоростью прогрессирования патологического процесса в паренхиме печени.

Вакцины против гепатита С до настоящего времени не существует.

Перенесенный острый ВГС не формирует стойкий иммунитет, возможно повторное заболевание этим же или другим генотипом вируса.

Возможно инфицирование несколькими генотипами вируса одновременно.

 

Тесты для определения гепатита В

Скрининговым маркёром вирусного гепатита В является поверхностный антиген вируса (HBsAg). Для его выявления в сыворотке крови применяют тест-системы на основе иммуноферментного или иммунофлюоресцентного анализа (ИФА).

Точным методом диагностики вирусного гепатита В является метод ПЦР (полимеразная цепная реакция), которая имеет свои неоценимые достоинства и  позволяет выявить ДНК HBV в крови, ткани печени и других тканях организма. Наличие ДНК вируса гепатита В в сыворотке крови, лимфоцитах, клетках печени указывает на репликацию HBV, являясь иногда единственным маркёром в случае ее особой формы – скрытой HBV-инфекции.

Индикация ДНК HBV позволяет также диагностировать гепатит, вызванный мутантными штаммами HBV, при которых не обнаруживаются другие маркёры – НВе-антиген, HBs-антиген и т. д.

I. Качественное обнаружение ДНК ВГВ:

  1. ранняя диагностика острого гепатита В – ДНК вируса гепатита В начинает обнаруживаться в крови больного гепатитом В в среднем на 20 дней раньше, чем HBsAg;
  2. выявление мутантных штаммов вируса гепатита В;
  3. выявление скрытых форм вирусного гепатита В;

II. Количественная оценка уровня ДНК HBV:

  1. диагностика хронического гепатита В (вирусная нагрузка более 100000 является признаком хронического гепатита В);
  2. мониторинг активности вирусной репликации у носителей HBsAg;
  3. контроль эффективности противовирусной терапии.
 

Тесты для определения гепатита C

Скриннинговым методом определения факта инфицирования ВГС является иммуноферментный анализ (ИФА) - определение Anti-HCV (антител к вирусу гепатита С).

Особенностью диагностикумов является то, что этот анализ может быть как ложноположительным, так и ложноотрицательным, поэтому для подтверждения факта инфицирования необходимо как минимум два положительных ИФА Anti-HCV. Однако наличие Anti-HCV еще не говорит о том, что данный пациент болеет ВГС, поскольку после перенесенной острой инфекции Anti-HCV может сохраняться в течение многих лет.

Уточняющим методом диагностики является ПЦР-диагностика (полимеразная цепная реакция), которая позволяет определить РНК вируса гепатита С в крови.

Качественный тест ПЦР для обнаружения наличия или отсутствия вируса гепатита С подтверждает факт репликации (размножения) ВГС в организме, а соответственно, наличие инфекции в острой или хронической форме. Количественный тест ПЦР служит для выявления количества копий РНК вируса гепатита С в 1 мл крови, позволяет судить о вирусологической активности или скорости размножения вируса.

Чем выше вирусная нагрузка (количество копий вируса), тем активнее

репликация вирусов. Вирусная нагрузка, наряду с генотипом влияет на длительность и прогноз лечения. Существует шесть разновидностей (генотипов) вируса гепатита С. От конкретного генотипа зависит длительность лечения и прогнозируемый ответ на терапию.

Методом ПЦР наличие вируса гепатита С в организме может быть выявлено через 1-2 недели после инфицирования.

 

Тесты для определения гепатита D

Для диагностики гепатита D используется твердофазный иммуноферментный анализ, посредством которого определяют, имеются ли антитела к вирусу в сыворотке крови больного. Наличие антител указывает на продолжающуюся репликацию вируса гепатита в печени. Выявление антигена гепатита D в ткани печени также свидетельствует в пользу поставленного диагноза. На ранних стадиях заболевания диагностику можно осуществить только при постановке реакции на обнаружение антител класса IgM. Для определения наличия вирусной РНК в сыворотке или тканях также применяется полимеразная цепная реакция (ПЦР). Однако такой подход экономически не оправдан и малоинформативен. Заражение гепатитом D происходит либо одновременно с развитием острого, либо на фоне уже имеющегося хронического гепатита В (при суперинфекции), поэтому исследования, направленные на выявление гепатита D в начале диагностического поиска по установлению причин отклонения показателей печеночных ферментов от нормы, нецелесообразны.

 

Основные пути передачи:

  1. переливание крови и ее продуктов (особенно до 1992 г, когда тестирование на данную инфекцию не проводилось), гемодиализ;
  2. какие-либо операции (в том числе стоматологические);
  3. использование внутривенных форм наркотиков;
  4. татуировки, пирсинг, прокалывание ушей многоразовыми инструментами без надлежащей обработки.
 

Сайтка кіру статистикасы
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterБүгін100
mod_vvisit_counterКеше516
mod_vvisit_counterОсы аптада1143
mod_vvisit_counterӨткен аптада3725
mod_vvisit_counterОсы айда15245
mod_vvisit_counterӨткен айда16885
mod_vvisit_counterБарлығы1489433